Stiho over '25 en '26

Die combinatie is volgens Faas geen Stiho-exclusief probleem. “Dat geldt voor een groot deel van de bouwkolom. En dat compenseer je niet zomaar. Het hele jaar voelde als een continue afweging: hoeveel kun en wil je tegelijk aanpakken? En wanneer moet je durven zeggen: nu even pas op de plaats.” 

Geen theoretisch spelletje 

Prijsstijgingen doorrekenen klinkt eenvoudig, maar zo werkt het niet, benadrukt Faas. “Indexatie doorrekenen aan de markt is theoretisch altijd mogelijk, maar in de praktijk heb je te maken met wat klanten willen en kunnen. En met wat collega’s in de markt doen.” Daarbij worstelen klanten met exact dezelfde thema’s. “Personeel, transport, schaarste aan vakmensen – zij voelen die kosten net zo goed als wij.” 

"Hoe ongelijk de druk in de keten verdeeld is"

Wat Faas in 2025 vooral opviel, is hoe ongelijk de druk in de keten verdeeld is. “We praten veel over margedruk, maar laten we ook eerlijk zijn: producenten én grote bouwers verdienen over het algemeen goed geld. Dat mag ook, maar het betekent wel dat de druk in het midden van de keten onevenredig groot wordt.” 

In de praktijk voelt het soms alsof partijen als Stiho alles moeten oplossen. “Wij investeren in logistiek, beschikbaarheid, duurzaamheid en mensen. Tegelijkertijd zie je dat er bijvoorbeeld van bepaalde leveranciers nog te weinig wordt gevraagd. Dat maakt het spanningsveld groter dan nodig.” 

Pleisters plakken of echt oplossen 

Volgens Faas zit het probleem zelden in intenties, maar vaak in planning en procesinrichting. “We weten allemaal dat planning in heel veel gevallen de kern van het probleem is. Maar lossen we dat echt op, of zijn we vooral pleisters aan het plakken?” Die pleisters zijn duur, waarschuwt hij. “Al die extra oplossingen kosten serieus geld en worden alleen maar duurder.” 

Daarom lag de focus in 2025 minder op steeds nieuwe ‘features’. “We hebben minder gekeken naar hoeveel nieuwe dingen we konden toevoegen, en veel meer naar wat écht tijd oplevert en hoe we meer bouwvermogen creëren. Soms is dat een nieuwe dienst of digitale oplossing, maar vaak is het gewoon het echte gesprek met de klant.” 

"Wat levert écht tijd op en hoe creëren we meer bouwvermogen"

Dat gesprek levert regelmatig eyeopeners op. “Moet dit echt op deze manier? En als je dat bespreekt, zie je dat je met sommige klanten stappen kunt zetten.” Zeker bij grotere bouwbedrijven werkt dat. “Daar maken we bijvoorbeeld afspraken over het bundelen van leveringen: één vaste leverdag per werkadres.” 

Logistieke meerwaarde vraagt om duidelijke afspraken 

Bundelen mag nooit ten koste gaan van gemak, benadrukt Faas. “Je moet het een inkoper of werkvoorbereider makkelijk maken. Die moet de hele dag kunnen bestellen wat hij nodig heeft. Het bundelen regel je aan de achterkant.” 

Dat vraagt geen peperdure systemen, maar slimme processen en duidelijke keuzes. “We zullen klanten veel beter moeten uitleggen wat de meerwaarde is van onze logistieke diensten. Wat zit er in de prijs en wat niet? Dat vraagt om heldere afspraken en een betere SLA.” 

"Klanten zijn gewend dat logistiek ‘gratis’ is"

Nu wordt nog te vaak alles verwacht, zonder expliciet te maken wat daarbij hoort. “, terwijl wij als handelaren zien dat het steeds duurder wordt om de spullen op tijd op de bouw geleverd te krijgen. Denk hierbij aan de toenemende transportkosten en eisen om met zero emissie in de grote steden te komen. Niet alles kan onbeperkt en ‘gratis’ blijven, zeker niet als de complexiteit en verwachtingen blijven toenemen. Transparantie is noodzakelijk om betaalbaar en betrouwbaar te kunnen blijven leveren.” 

Procesanalyse: twee keukens open 

Die eerlijkheid moet volgens Faas twee kanten op werken. “Het gesprek gaat niet alleen over klanten. Ook leveranciers zullen meer voor ons moeten doen om onze winstgevendheid te verbeteren.” Denk aan betere afstemming, minder variatie en stabielere processen. “Dat element ontbreekt nu nog te vaak. Iedereen optimaliseert voor zichzelf, maar ergens in de keten wordt de rekening betaald.” 

Faas noemt het procesanalyse. “Je kijkt letterlijk in de keuken van je klant, en laat hem ook in jouw keuken kijken. Dit kunnen we doen, dit kost het. En als je het anders organiseert, kan het goedkoper, sneller of beter. Dat lukt alleen als je volledig eerlijk en transparant bent naar elkaar.” 

Urenmachines 

In de kern draait alles om efficiency, stelt Faas. “We zijn met elkaar urenmachines. Het echte rendement wordt gemaakt door tijd en door efficiëntie. Natuurlijk leveren we materialen, maar de echte waarde zit in tijdwinst. Dat is onze nieuwe propositie.” 

"Mensen zijn onze grootste kostenpost, maar ook onze belangrijkste asset"

Dat geldt voor iedere aannemer, groot of klein. “Ze hebben allemaal dezelfde uitdaging.” Daarbij is personeel de doorslaggevende factor. “Mensen zijn onze grootste kostenpost, maar ook onze belangrijkste asset. Goede mensen vinden, opleiden en behouden is een continue zoektocht.” 

Juist daarom moet Stiho slimmer omgaan met processen. “Als we onze mensen blijven inzetten om inefficiënties te compenseren, wordt het op termijn onhoudbaar. Dan gaat het niet om harder werken, maar om slimmer werken.” 

Hart én hoofd 

Tegelijkertijd blijft ‘helpen’ diep verankerd in het DNA van Stiho. “We bestaan bijna honderd jaar. Vanuit het hart, met een doenersmentaliteit: altijd klaarstaan, niks is te gek.” Dat blijft essentieel. “Maar als duizend mensen alleen maar vanuit het hart werken, gaat dat soms ten koste van efficiëntie. Dan moet je het hoofd ernaast zetten.” 

Zijn metafoor is helder: “Ga rennen als je moet rennen. Maar zorg dat er tegelijkertijd iemand nadenkt over hoe we de volgende keer minder hard hoeven te rennen.” 

Pitstop of adviesgesprek 

Niet elke klant vraagt om dezelfde benadering. “De gemiddelde afhaalklant moet je niet lastigvallen met procesvraagstukken of certificeringen. Die wil vandaag bouwen. Zorg dat de materialen op voorraad liggen, geef hem een kop koffie en een schouderklop.” Bezorgklanten zijn een ander verhaal. “Dat zijn planbare projecten. Daar kun je vooraf het gesprek voeren.” 

Faas gebruikt graag Formule 1-termen. “Soms is het een pitstop: bam, door. Maar bij klanten die keuzes kunnen maken, moet je investeren in advies. Het is geen ‘one size fits all’ meer.” 

Nieuwe propositie, geen quick fix 

Over cijfers blijft Faas voorzichtig, maar de richting is duidelijk. “Dit is geen sector waarin je vanzelf blijft bestaan. Je moet het echt verdienen.” De nieuwe Stiho-propositie is daarbij geen wondermiddel. “Het is geen quick fix. Klanten zijn loyaal – aan ons of aan een ander. Nieuwe klanten aantrekken kost tijd.” 

"Het is geen quick fix"

Toch ziet hij beweging. “Sinds de start van de nieuwe merkbelofte zien we een vergroting van het aantal partijen dat we mogen leveren. Dat zijn nu eerste, tweede, derde bestellingen. Nog geen loyale klanten, maar het smaakt naar meer.” 

De kracht zit volgens Faas niet in één los thema. “De crux zit in het op één lijn brengen van alle contactmomenten: marketing, vestiging, online en accountmanagement. Dat moet één verhaal zijn.” 

Optima forma 

In Nijmegen wordt dat verhaal zichtbaar. “Daar zie je het nieuwe Stiho in optima forma. En dat blijft evolueren.” Ook vestigingen als Moordrecht en Den Haag zijn volledig vernieuwd. “Daar zie je groei: nieuwe klanten en meer dynamiek in de regio.” 

Intern werkt het net zo door. “Onze beloftes hangen letterlijk aan de muur. Mensen spreken je erop aan. En als je er zelf niet in gelooft, werkt het niet. We maken er bewust momenten van. Dat geeft energie, feedback en leermomenten.” 

2026: spanning én zin 

Voor 2026 voelt Faas zowel spanning als enthousiasme. “Ik kijk enorm uit naar de verdere uitrol van het vernieuwde Stiho. Nog meer vestigingen die we aanpakken. Dat zijn momenten om trots op te zijn.” Tegelijkertijd blijven kosten, transport en regelgeving onzeker. 

"Gratis blijft gratis in geld, maar we vragen er iets voor terug"

Wat opvalt, is hoe Stiho daarmee omgaat. “In plaats van defensief transportkosten door te rekenen, draaien we het om. We kunnen landelijk elektrisch en emissieloos leveren. Gratis blijft gratis in geld, maar we vragen er iets voor terug: samenwerken aan efficiency. Pas als samenwerken echt niet lukt, zullen we de rekening bij de klant neerleggen.” 

Faas besluit zoals hij begon: met balans. “We willen veel bouwen en dat betaalbaar houden. De sleutel zit niet in harder schreeuwen of sneller rijden, maar in het proces. In samenwerken. Simpel, duidelijk en met respect voor het vak. En vooral: doen wat we beloven. Dat je je handen kunt laten spreken.”