Rationalisering van vestigingsnetwerken: waarom groothandels de deuren sluiten, of juist niet

De reden? Zowel kosten als veranderend klantgedrag. “We zaten als Destil in Nederland gewoon te dicht op elkaar. Grote aannemers komen niet meer op de zaak, die willen alles bezorgd hebben. En de zzp’er kiest zijn vestiging op basis van waar hij werkt. Dat kan net zo goed bij de concurrent zijn. Die trouw is veel minder groot dan vroeger.”

Volgens Destil-directeur Kars is het idee dat je met een spreekwoordelijke 150 vestigingen het hele land moet afdekken achterhaald. “Dat zeggen wij niet alleen. Dat zien we ook bij anderen in de markt. Er wordt soms nog wel een vestiging geopend in witte vlekken, maar per saldo gaan er meer dicht dan dat er nieuwe opengaan.”

De kostenkant speelt een doorslaggevende rol. “Het wordt gewoon te duur. Salarissen in de WTG-cao zijn de afgelopen vijf jaar met 35% gestegen. En dan de energiekosten en alles erop en eraan. Al die vestigingen openhouden is niet meer vanzelfsprekend.”

De centrale vraag bij elke sluiting: hoeveel omzet raak je kwijt? “De kosten ben je sowieso kwijt. De vraag is: verlies je klanten? En wat we zien, is dat dat meevalt. Als je nog een andere vestiging in de buurt hebt, zijn klanten bereid daarheen te gaan. Maar ... je moet er goed over nadenken en strategische keuzes maken. En al met al hebben wij geen omzet verloren die we niet ingeschat hadden.”

Deze nuchtere kosten-batenanalyse staat in contrast met een andere redenering in de markt: over BMN stelt voormalig CEO Remco Teulings juist dat het sluiten van vestigingen vaak ten koste gaat van klantbehoud. Het feit dat 45% van de omzet nog via de fysieke vestiging loopt, maakt de afweging voor iedere speler net weer anders.

Dit is een fragment uit een uitgebreid artikel over het belang van de fysieke vestiging dat binnenkort verschijnt in MIXpro 2026-3.