Hoe een ergernis tot een genot kan worden. Dat leerde ik tijdens de afgelopen kerstdagen. Mijn vrouw en ik ontvingen geen gasten, maar waagden ons aan de make-over van de slaapkamer van onze reeds jaren geleden uitgevlogen zoon. Behangen met je partner kan de nekslag voor de relatie zijn. Het pakte echter goed uit. Samen beleefden we de mooiste kerstdagen in jaren.

 ‘Gamma maakt design betaalbaar!’ beweerde Gamma in 2005 nadat interieurontwerper Jan des Bouvrie zijn naam aan de keten had verbonden. Des Bouvrie was toen al een Bekende Nederlander. Onlangs stuitte ik in Karwei Rosmalen op een manshoge, kartonnen display van interieurstylist Theo-Bert Pot. Ook hij is een BN’er, hoewel dat begrip aan inflatie onderhevig is in het sterk gedivergeerde medialandschap. Kent u Theo-Bert?

Katten wassen zich zowat de hele dag. Toch vindt mijn vrouw het vieze beesten. De kat die op het bed lag te slapen toen wij als kersverse campinggasten onze safaritent betraden, had een vlooienbandje om. “Ksst!” riep mijn vrouw. “Weg hier!” Met tegenzin vertrok het beestje, niet begrijpend vanwaar die drukte.

Mijn zoon bevindt zich in de demontage-fase. Hij schroeft alles wat dienst weigert uit elkaar. Lukt het niet met een schroevendraaier, dan wel met een mes of een hamer. Hij hoopt zo mankementen te verhelpen. Tot dusverre zonder resultaat.

In Puur Natuur, het magazine van Natuurmonumenten, stond een artikel over het maken van een vogelbouwmarkt in de tuin. Knoop zeven lege conservenblikken aan elkaar, stop de blikken vol met materialen die vogels gebruiken voor het bouwen van een nest en hang het geheel hoog op, zodat katten er niet bij kunnen. Leuke bezigheid voor kinderen. Van vogelbouwmarkt is het maar een kleine stap naar bouwmarktvogels. Altijd leuk als je er weer een spot. Hieronder een greep.

 De lente kondigt zich aan, mijn handen beginnen te jeuken, maar er is niks te doen. Verveeld loop ik vanuit huis de tuin in. Dan klinkt een donderend geraas in de woonkamer. Ik snel naar binnen en zie dat een boekenkastje annex -display is bezweken onder het gewicht van het leesvoer dat ik in de winter consumeerde. Het ding ligt letterlijk helemaal uit elkaar. Het noodlot is me genadig, ik mag weer aan de slag.

‘Bij Karwei hebben ze zo’n leuke spulletjes!’ Toen mijn dochter dit zei, verslikte ik me pardoes in een hap uit een cracker met kaas. Ze is al jaren het huis uit en kwam voor de gezelligheid een dagje bij ons, haar ouders, logeren. Ik moest naar Karwei voor behang. Ze wilde graag mee. Voor het eerst in mijn leven ga ik met mijn dochter winkelen, in een bouwmarkt nota bene.

De tulpenbollen mogen weer de grond in. Mijn vriendin wees me er eerder deze week op, anders had ik het niet geweten. De tulpenbollen mogen weer de grond in. Mijn vriendin wees me er eerder deze week op, anders had ik het niet geweten. 

Een strook lood als sluitstuk bij het ophangen van twee nieuwe lampen boven de salontafel? Lood? Ja, daarover straks meer. Eerst wat over de klus, die omvangrijker was dan verwacht. Wat ik had verwacht? Simpel: de twee oude lampen van het haakje en de nieuwe eraan. 

Edwin Timmers heeft zin om te schroeven. Heel veel zin!