Column: Dicht op de klus zitten

Ik las honderden reviews en ik ben nul komma niets wijzer geworden. Wel heb ik me vermaakt en ik geef het toe: de negatieve reviews zijn het leukst. Ongeveer de helft van deze pennenvruchten is slecht geschreven en meestal zijn die negatief van toon. Lastig om mensen die slordig formuleren serieus te nemen. Zouden reviews positiever worden als de reviewer op schrijfcursus gaat? Voordat ik begon aan m’n leesonderzoek vermoedde ik dat de kleine bouwmarkt, de buurtbouwmarkt, in reviews beter scoort dan zijn grote concurrenten, maar dat is niet het geval. Ook de man van de Hubo deed geërgerde lui in de pen klimmen. Is het dan werkelijk allemaal zo erg? Ik stapte in de auto en reed naar Veghel om het aan den lijve te ondervinden.

Aan de balie staat een man met een plank en een probleem. De man achter de balie denkt mee. Samen lopen ze gezellig keuvelend over de klus dieper de winkel in. Heel diep is de zaak overigens niet, maar wel diep genoeg. De grote concurrenten hebben veel meer ruimte en die ruimte moet benut worden. Toch heeft deze zaak genoeg producten om de gemiddelde klus tot een goed einde te brengen. Ik bedenk ter plekke de hypothese dat de kleine zaak dichter op de klus zit en laat het bewijs voor die stelling aan mensen die er verstand van hebben. Vervolgens ga ik de hoek om en zie ik het schap met boren. Ik haal een houtboortje van 3 mm dik uit het schap en loop ermee naar de kassa. De andere klant verlaat vrolijk het pand. Mijn beurt.

Ik leg het boortje op de toonbank en biecht op dat ik nooit acht heb geslagen op het verschil tussen een ijzerboor en een houtboor. Dat het boren in eikenhout met een ijzerboor best moeizaam gaat. Volgens de man achter de balie – de eigenaar, vermoed ik – is dat vooral een eigenschap van eikenhout: “Je boor loopt eerder vol; verspaand eiken lost minder makkelijk”. Hier kan ik iets mee. Een gratis dotje inzicht. Ik kijk de man nog eens goed aan en bespeur niets van de bullebak die mij in enkele reviews geschetst werd.

Edwin Timmers