Jaak: “Van een strakke, overzichtelijke winkel word ik niet gelukkig”

“Onze winkel stamt uit 1938 en heeft unieke fases meegemaakt”, zegt Jorg Huizinga (53). “Nu vinden bezoekers deze leuk en antiek, maar er is ook een periode met plannen geweest om deze te moderniseren. Achteraf bezien is dat gelukkig niet gebeurd. Onze winkel vormt, samen met onze webshop en slotenservice, onze marketing. In al die jaren zijn er natuurlijk wel aanpassingen in de winkel geweest, zo hebben we bijvoorbeeld vroeger ook lelijke vitrines gehad met daarin messen en gereedschap. Maar bij de aanpassingen die we doen, proberen we altijd het authentieke karakter te behouden.”

De winkel in Breda is inderdaad uniek. De etalage heeft altijd een creatief en opvallend thema, waarbij het zicht naar binnen beperkt is. Eenmaal binnen doe je een stap terug in de tijd. Het knusse gevoel wordt versterkt door de vele klanten die binnen staan, waarbij iedereen geduldig wacht om een oplossing voor zijn of haar probleem te krijgen. Die oplossing ligt niet altijd in het zicht, want achter en naast het voorste winkelgedeelte volgen nog meerdere ruimtes met specifieke assortimenten. “Dat winkelgedeelte vooraan was vroeger een slagerij, helemaal achteraan was het slachthuis. Kijk, de haken zitten nog aan het plafond”, laat Huizinga trots zien. Dankzij een aantal doorgangen is er nu één logisch geheel van gemaakt, waar ook klanten mogen lopen. “Vaak nemen wij ze mee hoor, want meestal kunnen ze zelf toch niet vinden wat ze zoeken”, zegt hij lachend.

Liefde voor ijzerwaren en gereedschappen

Sinds 2003 is Huizinga de eigenaar van deze authentieke winkel. Als kleinzoon van Jaak van Wijck kwam hij al vanaf zijn veertiende in de winkel, waar hij meewerkte. Eerst op zaterdagen en in schoolvakanties, vanaf 1997 werd dat dagelijks. Na zijn opleiding detailhandelsverkoper maakte hij een uitstapje in de logistieke branche. “Tijdens mijn militaire dienstplicht heb ik mijn Nima-A behaald en mijn vakdiploma behaalde ik later, in de avonduren. Maar de liefde voor ijzerwaren en gereedschappen heeft er altijd ingezeten. Daarop heb ik bij mijn oom en tante een balletje opgegooid om hier te komen werken en de winkel over te nemen. We spraken af dat de winkel in fases overgedragen zou worden. Zo wisten we de einddatum al en hadden we allebei de tijd om daarnaar toe te werken. Zie het als een trechter, waarbij de werkzaamheden in vier jaar meer bij mij zouden komen te liggen. Dat was soms wel een lastige balans, maar het is gelukt.”

In de winkelruimtes is ieder hoekje en gaatje benut. Kasten zijn rijkelijk gevuld met assortiment, terwijl erboven vaak grotere of langere producten te vinden zijn. “Ik streef ernaar om zoveel mogelijk uit voorraad te leveren en aan de vraag van de klant te voldoen. In de afgelopen jaren is het assortiment alleen maar uitgebreid”, legt Huizinga uit. Op de vraag waar die extra producten gebleven zijn laat hij een bakje zien, met daarin een houten scheiding. “Kijk, zo passen twee verschillende producten in dezelfde ruimte.”

In al die jaren heeft hij de nodige veranderingen in het assortiment meegemaakt. “Vroeger kwamen klanten binnen met een slot zonder sleutel. Die maakten we weer werkend met een blinde sleutel, maar dat lijkt nu een ambacht dat niet vaak meer gebeurt. Het werk doorrekenen kan ook eigenlijk niet, maar ik vind het hobbymatig te leuk en als mijn collega’s meekijken, dan zorgen we dat deze kennis in huis blijft.” Hij vervolgt: “Of neem het elektrisch handgereedschap, daarvan hebben we nu nog één merk dat bovendien prijsrust heeft.” Huizinga geeft aan dat het actief bezig zijn met het assortiment voor hem een leuke uitdaging is. “Wanneer ik mogelijkheden zie, dan nemen we een product erbij. Ik saneer niks. De producten die minder hard lopen, schuiven we naar achteren. Dat kost geen geld, alleen maar ruimte.”

In straatje passen

Voor inspiratie bij nieuwe producten zijn klantvragen leidend. “Dat moeten vragen zijn die meerdere keren terugkomen én in ons straatje moeten passen. Zo hebben we de laatste tijd veel vraag naar schoenpoets en veters, maar ook naar inktcartridges. Dat past minder goed in ons assortiment. Of neem elektra, dat hebben we heel lang niet gehad. Maar de winkel die verderop zat had het vaak niet. Daardoor kwam bij ons meer vraag, waarop we het opgenomen hebben.” Daarnaast haalt hij inspiratie uit het bezoeken van beurzen, zoals de Eisenwarenmesse in Keulen. “En vertegenwoordigers, die kwamen hier soms iedere dag. Door online is dat veel minder geworden.”

Achteraan in de winkel is de houtafdeling, daarmee begon hij zo’n acht jaar geleden. “De pakhuizen had ik al, daarvan had ik de huur opgezegd. Naast hout zijn we ook begonnen met houtbewerking, dat was iets dat ik in onze winkel miste. Van het merk Narex hebben we het complete assortiment opgenomen, dat bieden we trouwens ook online aan. Het geeft de klant een gevoel van ambacht dat afstraalt op de rest van ons assortiment.”

Webshop zorgt voor een dertiende maand

Met zo’n diep en breed assortiment vormt de webshop voor Huizinga een logische en welkome aanvulling op de winkel. De afgelopen jaren is er bewust meer aandacht gegaan naar het online aanbod, ook omdat de fysieke winkel veel nicheproducten op voorraad heeft. “Online vind je bovendien een heel andere afzetmarkt”, zegt Huizinga. “Met internet gaat de handel nog verder veranderen dan dat ‘ie al veranderd is. Er is nu een generatie die steeds vanzelfsprekender via internet zoekt en bestelt. Dat levert ons niet alleen bestellingen van buiten de regio op, maar ook opvallend veel orders uit Breda zelf.” De webshop bouwde hij grotendeels zelf, vaak ’s nachts. “Die producten moest ik toch zelf doen, dus ben ik gewoon gaan bouwen. En ja, natuurlijk vragen klanten soms of we een product wel hebben als het niet online staat. Maar dan kunnen ze ons ook gewoon bellen. Veel mensen kennen onze winkel al.” Juist voor unieke artikelen, zoals bijvoorbeeld de Engelse boutjes waarom de winkel bekendstaat, werkt die combinatie goed. Inmiddels draait de webshop zo’n zeven jaar en levert deze financieel een mooie bijdrage: Huizinga zegt er een dertiende maand uit te halen. Het inpakken en verzenden gebeurt vaak op rustige momenten in de winkel, waardoor online en offline elkaar versterken in plaats van in de weg zitten.

Buurtfunctie vervullen

De vijf medewerkers in de winkel hebben dan ook heel verschillende functies. Met hun enorme schat aan productkennis – waarbij gevoel en maatvoering volgens Huizinga heel belangrijk zijn – zijn het waardevolle adviseurs, terwijl een PostNL-pakketpunt voor traffic zorgt. “Al meer dan tien jaar inmiddels”, legt Huizinga uit. “Tijdens de bouwcrisis wilden we meer traffic krijgen. Je moet ook niet vergeten dat we een buurtfunctie hebben. Bovendien ben je redelijk kort met een klant bezig, maar de pakketten mogen niet in de weg gaan liggen. Naast de werkzaamheden voor de webshop kunnen we op deze manier de rustigere momenten in de winkel opvangen. Want die vijf medewerkers hebben we ook nodig om onze winkel open te houden en te laten draaien.”

Over die buurtfunctie gesproken, Breda is een grote stad met veel omliggende dorpen. De winkel ligt ten zuiden van het centrum. “Het zuiden van Breda is welgesteld, terwijl bouwmarkten vooral in het noorden van de stad gevestigd zijn. Zij verwijzen vaak door naar onze winkel.” Volgens Huizinga is vanwege hun assortiment het achterland dat ze bedienen heel groot. “Daarnaast hebben we veel creativiteit in huis om problemen op te lossen of oplossingen te verzinnen. Mensen steken daar zelf steeds minder tijd in, terwijl ze meer tijd daarvoor hebben. Want vaak werken ze nog maar drie of vier dagen per week.”

Het zegt veel over zijn arbeidsethos, waarbij hij zelf aangeeft moeilijk stil te kunnen zitten. Het gesprek vindt op zijn verzoek staand plaats, waarbij hij ogen en oren openhoudt voor zaken die passeren. “Dit is de manier hoe ik tussen mijn klanten sta. Ik ben hier zes dagen in de week, de winkel is van 9 tot 18 uur open. Zelf ben ik hier al om 8 uur in de ochtend. Ik zou niet anders willen of kunnen. Ik haal er veel voldoening uit om iemand met iets kleins te helpen. Om mensen gelukkig te maken. Ik zou kunnen stoppen, het pand en de voorraad zijn van mij, maar dat wil ik niet.” Hij vervolgt: “Nadenken over de toekomst? Dat doe ik niet. Over twaalf jaar bestaat de winkel 100 jaar, pas dan ga ik daarover nadenken. Onze kinderen zijn 13, 15 en 17 jaar en daarmee nog te jong om na te denken over een eventuele overname. Dat zal ook niet vanzelf gaan, maar gaat wel goedkomen door hard te werken. Tegenwoordig heeft de jeugd niet meer het arbeidsethos van vroeger. Maar voor onze kinderen ben ik in ieder geval genoeg thuis geweest, zodat zij het op termijn wellicht aantrekkelijk vinden.”